Ciało industrialne w sztuce i przestrzeni

Czym są pejzaże industrialne i industrialna cielesność? Jak sztuka i nauka mogą współgrać w dobie transformacji regionu? Jaka jest w tym rola cielesnego doświadczania? Na te i wiele innych pytań będą szukać odpowiedzi uczestnicy konferencji naukowo-artystycznej Ciało industrialne: Synestezje, która w najbliższy weekend 8 i 9 listopada odbędzie się w Teatrze Rozbark. 

W 2016 roku Anna Piotrowska wprowadziła do języka swojej twórczości artystycznej kategorię „ciało industrialne”. Była to swoista metafora pozwalająca spojrzeć na pracę artystyczną jako laboratorium. Konferencja Ciało industrialne: Synestezje, wiąże ze sobą tematy transformacji, industrialnej charakterystyki (zarówno regionu, jak i samej przestrzeni Teatru Rozbark), wymiany praktyk artystycznych, synestezji (jako strategii kreowania doświadczenia odbiorczego) oraz tańca i teatru jako narzędzi poszukiwań. 

W ramach konferencji nie zabraknie więc dyskusji, warsztatów, spektakli i szeregu innych wydarzeń towarzyszących. 

Industrial i tożsamość 

W sobotę 8 listopada, odbędą się spotkania z ekspertami. Historyczka sztuki i kultroznawczyni, dr Agata Stronciwilk z Uniwersytetu Śląskiego opowie o tym, w jaki sposób obrazy industrialne wpływają na kształtowanie się lokalnej tożsamości i w jaki sposób można aktywnie partycypować w procesach zmian i kreowaniu nowych potrzeb społecznych. Z perspektywy lokalnych doświadczeń, Przemo Łukasik założyciel pracowni architektonicznej Medusa Group będzie mówił o tym, w jaki sposób w procesie projektowania obiektów łączą się różne sposoby spojrzenia na industrialność, zarówno te artystyczne, jak i techniczne.

Natomiast dr hab. prof. ASP Sybilla Skałuba skupi się na  doświadczeniach pracy z dźwiękiem w kontekście pozyskiwania, przetwarzania i kreowania doświadczeń dźwiękowych na bazie industrialnych przestrzeni. Ostatnie wystąpienie to panel dyskusyjny moderowany przez Annę Dudę, poświęcony roli odczuwania w postrzeganiu/słuchaniu/doświadczaniu przestrzeni industrialnej, a także znaczeniu budowania współpracy na styku nauki i sztuki dla kreowania nowych transformacyjnych wizji regionu. 

Drugi dzień konferencji – 9 listopada – to działania praktyczne. W godzinach dopołudniowych odbędą się dwa masterclassy. Pierwszy prowadzony przez Pawła Murlika, w ramach którego uczestnicy poznają industrialne możliwości Sceny Cechownia i tajniki pracy zespołu technicznego. Drugi warsztat poprowadzi Anna Piotrowska, zapoznając uczestników z filarami jej pracy twórczo-dydaktycznej w obszarze „Ciała Industrialnego”, konceptu rozwijanego od 2016 na bazie różnych narzędzi artystycznych, m.in. performatywnej pracy z przestrzenią i obrazami industrialnymi czy improwizacją z użyciem wysokoenergetycznych zadań ruchowych. Następnie odbędzie się prezentacja pracy Aurory Lubos dotykająca problemu ludobójstwa, ale i tematu doświadczenia, jakim jest znikająca, niszczona przestrzeń i związane z tym odczucia bezsilności. Po pokazie odbędzie się dyskusja z artystką, którą przygotuje grupa osób studenckich z WTT w Bytomiu AST w Krakowie, pracująca pod okiem Anny Dudy w ramach Obserwatorium Krytycznego.

Dzień zakończy Industrialna Potańcówka, czyli eksperymentalna, interdyscyplinarna i synestezyjna instalacja, umożliwiająca uczestnikom wejście w świat „ciała industrialnego”, podsumowująca dwa konferencyjne dni. 

Zapisy na wydarzenia w trakcie konferencji dostępne są w formularzu: https://docs.google.com/forms/d/193NT3APtjoIb2hPEOSm5IW_azLHuy1_lmhJW4y53bMM/edit.

Więcej informacji można znaleźć na stronie Teatru Rozbark: https://teatrrozbark.pl/cialo-industrialne-synestezje/. 

Zadanie dofinansowane ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu Przestrzenie Sztuki - Taniec, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.